ÜLKEDE HAYVAN MI KALDI?

Önce bir olay anlatalım:

Geçtiğimiz günlerde Başbakan Erdoğan Ankara Aydınlıkevler taksi durağına ziyarette bulunuyor. Duraktaki taksicilerden Mustafa Gündoğdu başbakana “ben köyüme dönmek istiyorum. Bana inek verir misin?” diye istekte bulunuyor. Erdoğan da “Hay hay, sen köyüne dön, söz, sana inek vereceğim” diyor.

Şimdi gelelim konumuza:

Ekonomi bozulunca her şey bozuluyor. İstediğiniz kadar pembe tablo çizmeye çalışın, işçinin de, memurun da, esnafın, da köylünün de hali ortada. Hepsi tel tel dökülüyor.

Dökülen sektörlerin başında hayvancılık geliyor. Et fiyatlarındaki artışın sebebi mevsimsel faktörler değil ürecinin bu sektörden çekilmesiyle ilgili. Üreticiler yem fiyatlarındaki artış karşısında direnemeyecek bir noktaya geldiler.

Ülkenin değişik bölgelerinde 40 kuruşa kadar düşen süt fiyatlarından dolayı zarar eden üretici çareyi ineğini danasını kestirmekte buldu. Devlette destek göremediler. Hayvancılık sektörü tamamen istikrarsız politikaların eline düştü.

Türkiye`deki koyun sayısı da 1991–2008 döneminde yüzde 40,7 oranında azalarak 40,4 milyon baştan 24 milyon başa indi.

Türkiye Damızlık Sığır Yetiştiricileri Merkez Birliği Başkanı Halil Tokoğlu  aylar öncesinden yaptığı açıklamada gelen tehlikenin sinyallerini veriyordu:

“Süt fiyatlarının aşırı düşmesi nedeniyle çok miktarda büyükbaş hayvan kesildi. Yavru alınamaması nedeniyle büyükbaş hayvan sayısında ciddi azalma meydana geldi. Büyükbaş hayvan sayısının son yıllarda yüzde 20 oranında azaldı. İki yıl önce sattığımız sütün fiyatına ancak ulaştık. Süt para etmeyince hayvanlar kesildi. Maalesef hayvan kesimleri devam ediyor. Bu durum et fiyatlarını artırdı. Doğu ve Güneydoğu Anadolu`da da küçükbaş hayvancılık bitme noktasına geldi. Bölgedeki hayvancılık ciddi şekilde desteklenmeli.”

Bu duruma gelinmesinde en büyük vebal hükümetin. Süt ürünleri üreten firmalar 3 yıldan beri süt yerine süt tozu kullanmaya başladı. Hükümet bunun önünü açınca büyük miktarda süt tozu ithal edildi. Kontrolsüz ve GDO’lu süt tozları büyük çaplarda ülkeye girdi. Çoğu firma yerli hayvanların sütünü kullanmak yerine ithal süt tozlarını kullandı. Bazı ürünlere süt oranı yüzde 20’lere düştü. Fabrikaların süte talebi azalınca süt fiyatları 40 kuruşa kadar indi.. Oysa Avrupa’da sütün fiyatı devlet desteği ile birlikte 1 lira 20 kurşu uluyor.

Bu tablo karşısında büyükbaş hayvan sahipleri hayvanlarını kesmek zorunda kaldı.

Demek ki neymiş:
1. Hükümet hayvancılık kesimini “kılıç gibi kesmiş ve unutmuş.”
2. AKP döneminde küçük ve büyük baş hayvan sayısı çok büyük oranda azalmış.
3. Artan yem fiyatları, devletin hayvancılığa destek vermemesi, süt tozu kullanımının yaygınlaşarak “batı sermayesinin hayvancılığımıza darbe vurmasının önüne geçilmemesi” bu kaçınılmaz sonu doğurdu.

Kürt açılımı, demokratik açılım, Ermeni açılımı gibi masallarla oyalanırken asıl yapılması gereken “tarım açılımı, hayvancılık açılımı” unutulunca bu güzelim topraklarda et fiyatları anormal seviyeye çıktı.

Dönelim tekrar yazımızın başına: A Mustafa Gündoğdu kardeş! Ülkedeki ineklerimizin ahvali yukarıda anlattığım gibidir. İnek alıp köyüne dönsen ne sütü para eder ne eti seni bakar. Halin dumandır. Hazır başbakanı yakalamışken “Sayın başbakanım, bu ülkede yıllar önce bizim köyde  inekten, koyundan karnımızı doyururduk, şimdi ne oldu böyle?” diye sorman gerekirken sormadın.
Sorsaydın çok daha faydalı bir iş yapmış olacaktın. Bu ülkede Milli Ekonomi Modeli gibi bir model, Haydar Baş gibi bir lider varken bu sese kulak vermeyenler daha çok ıstırap çekecekler.

Muharrem Bayraktar, Yeni Mesaj Gazetesi